Noord Nederlandse Dans - Avalanche

3 recensies

Danspartijen met de kracht van een lawine (4* uit 5 sterren) de Volkskrant 28 oktober 2009 door Mirjam van der Linden

Het programma Avalanche van Noord Nederlandse Dans heeft inderdaad iets van een lawine. De kracht die in dit woord besloten ligt, spat van de dansers af. De choreografieën zijn hen op het lijf geschreven en dat brengt een vanzelfsprekende, zeer levendige energie flow en expressiviteit met zich mee.

De choreografie Shadow Boxer van artistiek leider Stephen Shropshire is een krachtmeting van een grote groep dansers met aanvankelijk een stel kubussen en vervolgens de door rock en minimalisme getoonzette muziek van Marc Mellits. Voor De Verkadefabriek in Den Bosch was de choreografie te groots; alle ruimtelijkheid die de strakke patronen nodig hebben, ging verloren.

Wat dat betreft kwam de andere première van Shropshire beter uit de verf. De intimiteit tussen de man en de vrouw in Pushwas bijna voelbaar. De violiste Melanie Waite speelt al lopend Philip Glass’muziekstuk Strung Out waarvan de partituur aan de wanden om de dansvloer hangt. De repetitieve, steeds heftiger wordende klankstroom krijgt een spannende vertaling in de twee lijven die langs en over elkaar willen springen, vallen en glijden, waarbij aanraken en wegduwen de twee sturende impulsen zijn.

De Israëliër Emanuel Gat bleek de perfecte gastchoreograaf. Hij bewerkte zijn Through the Center (2007), een stuk over groepsdynamica op muziek van Squarepusher. In de chaos en anonimiteit van de massa blijkt opeens heel veel orde en individualiteit te kunnen zitten, die ook zo weer van vorm veranderen. Gat maakte een organisch en dynamisch verhaal dat de dansers met veel flair vertolken.

Recensie Avalanche Dagblad van het Noorden (12 oktober 2009) door Jos Visscher

“NND beschikt over een groep fantastische dansers en Shropshire haalt het beste in ze naar boven. Dat is vooral af te zien aan ‘Shadow Boxer’, een choreografie voor het complete ensemble, waarbij de dansers fysiek tot het uiterste gaan, terwijl Shropshire’s bewegingstaal tegelijk heel transparant blijft. Gastchoreograaf Emanuel Gat past met ‘Through the Center’ heel goed in dit programma. Hij heeft met Shropshire gemeen dat zijn werk uiterst verzorgd en intelligent gemaakt is. Mooie en razend snel wisselende patronen en een fraai slot, waarbij het turbulente groepswerk eindigt in een mooie verstilde solo.” (Dagblad van het Noorden)

De pers over Stephen Shropshire

“Er zat een grote dosis eerlijkheid en emotie in de voorstelling, en – wat deze dansavond bijzonder maakte – een groot verlangen naar schoonheid. Die onnadrukkelijkheid in de danstaal is typisch voor Shropshire; bij hem ligt het accent op de interne dynamiek, alle verwijzing naar maatschappij en wereldbrand is hem vreemd. Shropshire maakt dans. Mooie dans. Op mooie muziek.” (Dagblad van het Noorden)

“Hoe eigenzinniger zijn omgang met muziek, des te sterker zijn taalen grammatica. Voor hem is dans onlosmakelijk verbonden met viruoze bewegin en muziek. Hoe traditioneel ook, in een wereld waar dans het vaak zonder beweging moet doen en van een dialoog met de muzie kvaak geen sprake meer is, is dit uitgangspunt bijna weer vernieuwend. Knipogend naar Balanchine is ‘Move Me’ zijn lijfspreuk. Zijn eerste programma, met allen maar eigen werk, laat zien hoe die kan overtuigen. Shropshire heeft de spits goed afgebeten.” (de Volkskrant)