NTGent

Kosmopolis 5 recensies
Datum
za 18 november 2017
Tijdstip
20:15
Locatie
Stadsschouwburg

Prijstabel voor NTGent

Eerste rang

Normaal € 27.50

Tweede rang

Normaal € 22.00
CJP/Collegekaart € 12.50

Derde rang

Normaal € 18.50
CJP/Collegekaart € 12.50

Vierde rang

Normaal € 14.00
CJP/Collegekaart € 12.50

Vijfde rang

Normaal € 7.00
CJP/Collegekaart € 7.00
Normaal CJP/Collegekaart
Eerste rang € 27.50
Tweede rang € 22.00 € 12.50
Derde rang € 18.50 € 12.50
Vierde rang € 14.00 € 12.50
Vijfde rang € 7.00 € 7.00

Prijs inclusief servicekosten
Exclusief transactiekosten: € 1 (e-tickets) of € 3 (tickets per post)

Deze voorstelling is onderdeel van de Internationale Selectie 2017-2018.
> Bekijk de gehele selectie

De wereld van het grote geld in een speeltuin

Het laatste wapenfeit van Johan Simons bij NTGent is alleszins een knaller geworden. ( De Standaard ****)

New York op een dag in april. Eric Packer, 28 jaar oud, een steenrijke en gewetenloze speculant, rijdt in z’n stretch limousine dwars door de stad naar z’n kappersafspraak. Wereldwijd wankelen de koersen en bewegen de financiële markten zich in een duikvlucht omlaag. Het hart van de metropool staat op instorten. De president is in de stad, een Soefi-rapper wordt onder massale deelneming van z’n aanhangers ten grave gedragen, gewelddadige tegenstanders van de globalisering betogen, artiesten verstoren met guerrilla-acties de openbaarheid. En ook het leven van Eric Packer is aan het wankelen.

De voorstelling is gebaseerd op de roman Cosmopolis van Don DeLillo, een van de belangrijkste eigentijdse Amerikaanse schrijvers. Getoond wordt de poging tot inbreuk van de werkelijkheid en van de protestbeweging in de luchtbel van de economische elite. Hoe kan een meer rechtvaardige wereld worden opgebouwd en wie moet daar de schouders onder zetten? Is de volledige zelfvernietiging nog af te wenden? Is die zelfvernietiging wellicht de beste oplossing voor een betere toekomst?

Voor Johan Simons is de wereld van onbeperkte rijkdom en macht onbegrijpelijk. Alleen als kinderfantasie kan hij erin geloven; alleen in de wereld van kinderen is alles mogelijk. Daarom laat hij zijn muziektheatervoorstelling Kosmopolis afspelen op een speelplaats. De personages zijn kinderen. “De speelplaatsfantasie wordt ingenieus ingezet en er blijken talloze overeenkomsten tussen de wereld van het grote geld en die van kinderen,” schreef Trouw.

“Simons trekt het verhaal behendig uit het realisme en neemt de voorstelling groteske dimensies aan, waar het stuk eigenlijk om vraagt.” (de Volkskant****)

Afscheidsvoorstelling Johan Simons
Met Kosmopolis neemt Johan Simons afscheid van de Ruhrtriënnale en van NTGent, een jaar eerder dan gepland. Vanwege Simons’ vele buitenlandse werkzaamheden bleef onvoldoende tijd over voor de dagelijkse leiding. Simons wordt in Gent opgevolgd door Milo Rau en gaat zelf aan de slag bij Schauspielhaus Bochum en Theater Rotterdam. Eerst werkt hij de komende maanden in het Wiener Burgtheater, waar hij een bewerking regisseert van Radetzkymarsch van Joseph Roth.

Spel: Elsie de Brauw, Bert Luppes, Sander Plukaard, Mandela Wee Wee | naar: Don Delillo’s Cosmopolis | regie: Johan Simons | muziekuitvoering: Bl!ndman onder leiding van Eric Sleichim | bewerking: Koen Tachelet | decorontwerp: Bettina Pommer |kostuumontwerp: An De Mol | geluidsontwerp: Will-Jan Pielage

 

 

Wat vindt de pers van deze voorstelling?

★★★★ de Standaard

Het laatste wapenfeit van Johan Simons bij NTGent is alleszins een knaller geworden.

★★★★ de Volkskrant

Johan Simons flikt het weer…Simons trekt het verhaal behendig uit het realisme en neemt de voorstelling groteske dimensies aan, waar het stuk eigenlijk om vraagt.

★★★ NRC Handelsblad

De genadeloze wereld van het cyberkapitaal is als een speelplaats met zandbak, reuzenschommel en hobbelpaard…De consequente keuze van Simons voor het kinderperspectief wekt verbazing.

★★★ Trouw

Het is een gewaagd experiment om de steriele wereld van het grote geld over te plaatsen naar zandbakken, wipkippen en een grote familieschommel. Maar de acteurs Pierre Bokma, Elsie de Brauw, Bert Luppes en Mandela Wee Wee nemen de uitdaging vol overgave en weergaloos spelend aan…De speelplaatsfantasie wordt ingenieus ingezet en er blijken talloze overeenkomsten tussen de wereld van het grote geld en die van kinderen.

Pieter T'Jonck, De Morgen, 25-09-2017

De acteurs gedragen zich net zo grillig als spelende kinderen. Vooral Bokma en De Brauw slagen erin zowel het kind als de volwassene tegelijk op te roepen. Het is een optimistische noot in dit gitzwarte stuk: als we weer leren spelen in plaats van steeds maar te rekenen en te tellen is er misschien nog hoop. De score van Eric Sleichim voor vier saxofonisten en een ‘electro-boy’ zet die idee kracht bij.