Provoost| Chielens & Kallo Collective

Moore Bacon! & Only Bones 2 recensies
Datum
za 17 maart 2018
Tijdstip
20:15 - 22:05
Locatie
De Oosterpoort, Kleine zaal

De schoonheid van het menselijk lichaam

Na het grote succes van ‘Moore Bacon!’ van Provoost & Chielens tijdens
‘Het Debuut’ en het Jonge Harten Festival 2016 komt de voorstelling terug naar Groningen als een double bill samen met ‘Only Bones’ van Kallo
Collective. Deze twee korte (woordloze) voorstellingen zijn groots in hun eenvoud
en roepen verrassende werelden op. Beiden tonen de schoonheid van het
menselijk lichaam.

Provoost | Chielens ‘Moore Bacon!’

In ‘Moore Bacon!’ wordt een naakt lichaam onderworpen aan een fraai lichtspel. In het schemerduister lijkt het lichaam te zweven, te krimpen of uiteen te vallen. In een viersterrenrecensie schreef de Volkskrant:

“De performance Moore Bacon! begint met een naakt lichaam (Chielens) in het schemerlicht van een klein lampje. Langzaam beginnen ledematen te bewegen. Door de traagheid van het vlees en door het schemerdonker gaat de verbeelding aan het werk. Als de bewegingen explicieter worden, zien we een misvormde dans en ten slotte de ultieme bevrijding van het menselijk lichaam en dat is prachtig.”

Kallo Collective ‘Only Bones’

In ‘Only Bones’ weet Thomas Monckton met subtiele bewegingen ieders aandacht te vangen. Een opgetrokken wenkbrauw, een onwillige mondhoek of zacht wuivende handen: je kijkt er ademloos naar. Niet toevallig was ‘Only Bones’ drie weken lang stijf uitverkocht tijdens het Edinburgh Festival Fringe 2016.

Ga voor meer informatie naar de website van Kallo Collective.

Multi-spendous physical buffoonery

‘Only Bones’ is a solo performance of multi-spendous physical buffoonery performed by Thomas Monckton and designed by Gemma Tweedie. Using body manipulation, circus and clowning ‘Only Bones’ strips the stage down to one light and one performer and opens up a world where anything is possible.

Wat vindt de pers van deze voorstelling?

★★★★ de Volkskrant

“De performance Moore Bacon! begint met een naakt lichaam (Chielens) in het schemerlicht van een klein lampje. Langzaam beginnen ledematen te bewegen. Door de traagheid van het vlees en door het schemerdonker gaat de verbeelding aan het werk. Als de bewegingen explicieter worden, zien we een misvormde dans en ten slotte de ultieme bevrijding van het menselijk lichaam en dat is prachtig.”

★★★★ Theaterkrant

“Elk ogenblik moet het publiek, ingespannen turend, opnieuw grip zien te krijgen op wat het denkt te zien (…) Misschien moeten we stoppen met denken en ons gewoon overgeven aan de ervaring van het kijken en het samenspel van licht en beweging ondergaan.”